Znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem

W art. 207 § 1 k.k. spenalizowano znęcanie się fizyczne lub psychiczne nad osobą najbliższą, pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności lub też nad osobą małoletnią czy osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny.

Art. 207 § 2 k.k. określa kwalifikowaną postać znęcania się – znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem. Zagrożony on jest surowszym wymiarem kary – od 1 roku do 10 lat. Należy wskazać, że każde znęcanie wiąże się z pewnym okrucieństwem, jednakże art. 207 § 2 k.k., mówiąc o „szczególnym okrucieństwem” dotyczy przypadków, w którym działania sprawcy przemocy jest wyjątkowo, niewyobrażalnie brutalne.

Pojęcie znęcania się ze szczególnym okrucieństwem jest ocenne, nieostre, dlatego też należy analizować je na tle konkretnego stanu faktycznego. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicachz 23 grudnia 2009 r., II KA 369/09, badając czy zachowanie sprawcy przemocy było znęcaniem się ze szczególnym okrucieństwem „(…) w każdej konkretnej sprawie należy analizować rodzaj i sposób działania sprawcy znęcania.

Zazwyczaj mówiąc o działaniu ze szczególnym okrucieństwem mamy na myśli działanie wyjątkowo nieludzkie. Co ważne znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nie dotyczy tylko odczuć fizycznych ofiary przemocy, ale także jej odczuć psychicznych.

Do zakwalifikowania zachowania sprawcy jako dokonanego „ze szczególnym okrucieństwem” konieczne jest:

  1. Wyjątkowo okrutny sposób lub w wyjątkowo okrutne okoliczności działania sprawcy;

  2. Używanie przez sprawcę przemocy wobec swojej ofiary niewspółmiernie drastycznych środków;

  3. Używanie przez sprawcę przemocy wobec swojej ofiary środków ponad miarę do osiągnięcia swojego celu.

Określenie znęcania jako dokonanego ze „szczególnym okrucieństwem” nie jest związane tylko z jego skutkami, ale głównie ze sposobem działania sprawcy przemocy.

Przykładami przemocy domowej, mogącej zostać zakwalifikowanymi jako działanie ze „szczególnym okrucieństwem” jest : torturowanie, przypalanie, głodzenie, gwałt zbiorowy. Efektem znęcania się ze szczególnym okrucieństwem może być kalectwo, trwałe uszkodzenie ciała, śmierć ofiary, ale także rażące naruszenie godności osobistej ofiary.

Poniżej przykład zachowania sprawcy przemocy, zakwalifikowanym przez Sąd jako znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem, pokazującego jak bardzo brutalne musi być zachowanie sprawcy przemocy, aby mogło zostać zakwalifikowane jako znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem. W wyroku Sądu Apelacyjnego sygn. akt II AKa 236/14 z 27 sierpnia 2014 roku za znęcanie ze szczególnym okrucieństwem uznano zespół zachowań sprawcy przemocy takich jak: wszczynanie awantur znajdując się w stanie nietrzeźwości, głodzenie, zamykanie w pokoju, niezapewnianie należytego ubrania, wyzywanie słowami uznanymi powszechnie za obelżywe, bicie po głowie i po całym ciele, budzenie bez powodu w środku nocy i straszenie oddaniem do domu dziecka. W niniejszej sprawie zespół zachowań sprawcy został zakwalifikowany jako znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem, ze względu na wiek ofiary – było to dziecko.

Wybrane przykłady licznych orzeczeń Sądów, w których zakwalifikowano zachowanie sprawcy przemocy jako znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem:

  1. W sprawie o sygn. IV K 654/13 z oskarżenia publicznego przed Sądem Rejonowym dla Łodzi Widzewa, za znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem uznano: „znieważał go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, karał go za błahe przewinienia polecając mu klęczeć przed lodówką z rękami podniesionymi do góry, przygniatał mu opuszki palców drzwiami, przytrzaskiwał mu palce i ręce drzwiami od lodówki, bił go po całym ciele pięścią, jak i kijem od szczotki oraz drewnianymi taboretami, tak długo aż przedmioty te połamały się na jego ciele, jak również bił go pasem na gołą skórę pośladków, jak i przez ubranie wymierzając mu jednorazowo co najmniej 35 uderzeń, wkładał mu głowę do talerza z zupą, a w dniu 1 stycznia 2013 roku uderzył go w twarz drewnianym kijem od szczotki, która złamała się na jego twarzy, w wyniku czego doznał on stłuczenia prawej strony twarzy z głęboką krwawiącą raną policzka prawego, obejmującą tkankę podskórną, powięź i mięśnie, zasinieniem i obrzękiem tego policzka oraz złamaniem trzonu żuchwy po stronie prawej i zębów 43-46 po tej stronie, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności jamy ustnej i narządu żucia na czas przekraczający siedem dni”

  2. W wyroku Sądu Apelacyjnego z 22 października 2013 r., w sprawie o sygn. II Aka 304/13 za znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem uznano: „brali udział w spowodowaniu tępego urazu klatki piersiowej w postaci złamania trzech żeber po lewej stronie oraz złamania prawego obojczyka, zaniechali wezwania pomocy medycznej do córki, dopuścili się zaniedbań w prawidłowej opiece nad córką czego skutkiem były patologiczne zmiany w zakresie jej kośćca klatki piersiowej oraz nie podawali jej pokarmu w prawidłowej ilości, czym narazili ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, a w nocy z 25 na 26 sierpnia 2012 r. brali udział w pobiciu córki polegającym na zadawaniu jej co najmniej kilku tępych urazów godzących w różne okolice głowy ze średnią siłą skutkujących krwawieniem podtwardówkowym, narastającą ciasnotę wewnątrzczaszkową i zaburzeniem funkcji niezbędnych dla życia ośrodków centralnego układu nerwicowego w wyniku czego P. M. zmarła”. W wyroku tym mowa o 2 miesięcznym niemowlęciu

  3. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2010 r. V KK 296/09, za znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem uznano: „bicie skórzanym pasem po pośladkach, udach i plecach, wyzywanie słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, zastraszanie na wypadek ujawnienia sytuacji domowej osobom trzecim, a ponadto przez zmuszanie go uderzenia siostry Roksany, pod groźbą kary fizycznej oraz do obciążania siebie wobec osób trzecich za spowodowanie u siostry obrażeń ciała, nad Arkadiuszem W. (…), poprzez wyzywanie słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, zastraszanie na wypadek ujawnienia sytuacji domowej osobom trzecim, a ponadto przez bicie skórzanym pasem po pośladkach i udach, 3 zmuszenie do uderzenia siostry pod groźbą kary fizycznej oraz do obciążania siebie wobec osób trzech za spowodowanie u siostry obrażeń ciała, nakazywanie klęczenia przez długi czas na ostrej krawędzi drewnianego kloca z głową i rękami uniesionymi ku górze oraz napieranie na klęczącego w celu wywołania dodatkowych cierpień, kilkukrotne kąpanie w lodowatej wodzie oraz bicie drewnianą łyżką po nogach i pośladkach, a nad Roksaną W. (…), poprzez bicie rękoma po głowie i twarzy, bicie skórzanym pasem po całym ciele, uniemożliwianie zaspakajanie pragnienia i głodu, nakazywanie spożywania kanapek posypanych dużą ilością soli i pieprzu, a następnie uniemożliwianie zaspakajania pragnienia po ich spożyciu, nakazywanie spania na podłodze, klęczenia przez długi czas na ostrej krawędzi drewnianego kloca z głową i rękami uniesionymi ku górze, podnoszenie do góry, a następnie rzucanie nią o ścianę oraz na podłogę, pozostawianie w brudnej zanieczyszczonej wydzielinami odzieży oraz ubieranie w taką odzież, włożenie kału do ust dziewczynki, nieudzielenie jej pomocy oraz niezapewnienie pomocy medycznej mimo ran na ciele, posypywanie krocza, sromu oraz otwartych ran podbrzusza solą w celu zadawania dodatkowych cierpień, wyganianie z pomieszczeń, wyzywanie słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, a ponadto szarpanie za włosy prowadzące do wyrywania tychże włosów, szczypanie po całym ciele, w tym w okolicach intymnych i kąpanie w lodowatej wodzie, przy czym pokrzywdzona ta doznała licznych podbiegnięć krwawych na twarzy, czole, policzkach, ustach, nosie, na głowie pod włosami, zasinień na kończynach górnych i klatce piersiowej, silnych podbięgnięć krwawych w okolicy podbrzusza, zasinień w okolicy krocza, zasinień sromu, podbiegnięć krwawych na plecach w okolicy krzyżowej, całkowitego zasinienia lewego pośladka przechodzącego na tylne części uda, które były całkowicie sine, zasinięć ud przechodzących na część boczną i od przodu ud, licznych zasinień na kończynach dolnych w części podkolanowej, które to obrażenia naruszyły czynności 4 narządów ciała pokrzywdzonej na okres krótszy niż 7 dni, a także pourazowej martwicy skóry podbrzusza z koniecznością jej wycięcia i wykonania przeszczepów skórno-naskórkowych, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała Roksany W.”

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Ada Biniewicz-Nowak

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • RSS
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • Poleć
  • LinkedIn
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem

  1. Mariusz Stelmaszczyk pisze:

    Drodzy Czytelnicy
    Zachęcam Was do komentowania tego artykułu oraz zadawania pytań, jakie Wam się nasuną po jego przeczytaniu. Na wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć.
    Jednocześnie zapewniam, że szanuję Waszą prywatność. Adres e-mail z jakiego wyślecie pytanie lub komentarz do artykułu nie zostanie wyświetlony.

    Pozdrawiam
    Adwokat Mariusz Stelmaszczyk

Odpowiedz na „Mariusz StelmaszczykAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


6 − = 1

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>